
چند نفر از سادات نجف آباد اصفهان به خدمت مرحوم بیدآبادی (اعلی الله مقامه) آمده و گفتند: چشمه آبی که از دامنه کوهی جاری می شد و مورد بهره برداری اهالی قرار می گرفت چندی است خشکیده و ما در زحمت هستیم. دعایی کنید تا فرجی شود. آن بزرگوار آیه شریفه: لو انزلنا هذا القرآن علی جبل...**سوره حشر، آیه 21.***. را بر رقعه ای نوشت و به آنها داده و گفت: اول شب آن را بر قله آن کوه گذارده و برگردید. آنها چنین کردند، هنگامی که به خانه رسیدند صدای مهیبی از کوه بلند شد و چون صبح بیرون آمدند، چشمه آب را جاری دیده، شکر خدای را به جا آوردند....
ادامه مطلب